içinde ,

ZİHNİMİN PERDE ARKASI – 2

BÖLÜM 2

Saate baktı, çocuklarının servisinin gelmesine yarım saat vardı. Mutfağa geçti kahvaltı hazırlamaya başladı. Tolga uyanmış, çocukları uyandırmaya odalarına geçmişti. Sinem kahvaltı hazırlamada çok titizdi, düşüncesine göre yediğimiz şeyler çok güzel ve düzenli görünmeliydi. Özenle hazırladı kahvaltıyı . On yaşındaki oğlu Tarık ve altı yaşındaki kızı Melis koşarak indiler merdivenleri hemen oturdular kahvaltı masasına. ‘ Yine mi gece uyuyamadın? ’diyerek iniyordu yavaş hareketlerle. ‘Hayır uyudum aslında sadece sabah erken uyandım o kadar.’ dedi Sinem. Çünkü uyuyamadım deseydi Tolga’nın Sinem’ e göre nutuk olan konuşmalarından birini daha dinlemek zorunda kalacağını biliyordu. Tolga Sinem’in bu cevabına gülümseyerek yaklaştı arkasından sarıldı ve yanağından öptü. ‘O zaman günaydın.’ dedi Tolga. Tolga çocuklara dönüp ‘ Evet, servisinizin gelmesine son on dakika biraz acele etseniz iyi olur hadi bakalım, daha dişler fırçalanmadı.’ dedi. Çocuklar hızla masadan kalktılar ve bir yarış halinde daha yüksek bir gürültüyle merdivenleri koşarak üst kata banyoya çıktılar. Tolga dış kapıya doğru gitti ve posta kutusundaki gazeteleri faturaları aldı. Fatura ile diğer gelenleri kapının yanındaki sehpanın üzerine bıraktı, gazeteleri alarak mutfağa girdi. Sinem oturmuş kahvaltısına başlamıştı. Tolga gazetesiz masaya oturmaz her sabah önce gazetelerini alırdı. Genelde ekonomi sayfalarına bakar, yorumlarda bulunur diğer haberleri üstün körü Sinem’e okurdu. Bu sabahki gazetelerde baş sayfada faili meçhul bir erkek cesedi haberi vardı. Tolga haberi ‘Nasıl bir insan böyle acımasızca cinayet işleyebilir hem de böyle korkunç işkencelerle?’dedi , her zamanki gibi okuyor arada sinirleniyor, söylenirdu. Sinem ‘İnsanlar psikolojik destek almayı bir utanç olarak nitelendiriyor ve reddediyorlar. Kendi içlerindeki sorunlar büyüdükçe işte sonuçları maalesef kimi zaman kendilerinin kimi zamansa başkalarının zarar görmesi ile bitiyor.’ diye yanıtladı Tolga’yı. Tolga da artık sessizlik hakimdi çünkü ekonomi sayfalarına geçmişti. Artık kendi dünyasında diye düşünerek yüzünde hafif bir tebessümle kalktı masadan Sinem. Hastalarını karşılaması için hazırlanması gerekiyordu. Tek düşüncesi bugünü sorunsuz kapatmaktı, bu düşünceyle yatak odasına çıkarak hazırlanmaya başladı.

Yorumlar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Yükleniyor …

Yükleniyor …

0

Ne düşünüyorsun?

Nazife Anaçoğlu tarafından yazılmıştır.

Amasya’nın Merzifon ilçesinde 1988 ‘de doğdu. Anadolu Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme bölümü mezunu. İşletme dalında Ordu Üniversitesi Eğitim Fakültes’inden Pedagojik Formasyon Eğitimi ve belgesi aldı. Bir dönem boyunca Ordu’nun bir köy okulunda ücretli öğretmenlik yaptı. Boş zamanlarında kitap okumayı ve yabancı dizi-film izlemeyi sever. Her türü izlemeyi sever. Kitap konusunda genelde gerilim , polisiye türlerini tercih eder.

Naberler?

NETFLIX 2020 NİSAN AYI PROGRAMI